Zullen we wat afspreken

Hi! Ik ben Félice. Ja, jullie kennen mij inmiddels wel. Maar voor het geval je het even vergeten bent zeg ik toch nog even Hi! en zwaai ik naar jullie. 

Ik begrijp zelf heel goed dat ik het jullie niet gemakkelijk gemaakt heb door er zo snel tussenuit te piepen. Dat had ik zelf natuurlijk ook niet op de planning staan. Net als mijn mama, had ik mij zo enorm verheugd op geweldige avonturen die we samen zouden gaan beleven. Helaas kan ik alleen nog maar van bovenaf toekijken hoe mij mama het doet. 

Als ik er nog was geweest, dan waren jullie allemaal vast naar mij en mijn mama toegekomen om te vragen hoe het mij zou gaan. Jullie zouden ongetwijfeld allemaal een blik in de kinderwagen geworpen hebben om mijn prachtige koppie te bekijken. En dan zouden jullie ongetwijfeld allemaal een poging gewaagd hebben mij ook even aan te raken. Tot grote ergernis van mij moeder. 

Ik ben er dan wel niet maar mijn moeder is er nog wel degelijk. Dus zullen we afspreken dat jullie haar niet meer negeren in 2018. Je hoeft je niet om te draaien als je haar tegenkomt in de stad. Je hoeft niet te doen alsof je aan het bellen bent of langs haar heen te kijken. Je hoeft ook niet te doen alsof je haar niet kent want ik ben geen kleine gekkie. Als ik jullie ken, kennen jullie mijn mama zeker. 

Je hoeft geen gekke kletsverhalen over onbelangrijke zaken bij haar neer te leggen om maar wat te zeggen. Begin maar gewoon over mij. Dan weet ik zeker dat je het juiste doet naar mijn mama. Zij praat namelijk graag over mij. Heel graag. Ik ben namelijk het aller aller allerbelangrijkste in haar leven (samen met mijn papa). En mijn mama is een sterke vrouw, die krijg jij niet zomaar aan het huilen. Maar wel aan het lachen. Dus doe maar gewoon wat ik zeg. 

Liefs en ik houd jullie in de gaten, Félice