Konijntjes voor Félice

Pasen 2018. Wat had ik mij verheugd op dit soort dagen. Ik had je vandaag zo graag je roze konijnenpakje aangetrokken. Als gezinnetje samen op pad met de voorjaarszon op ons gezicht. 

Normaal gesproken gaan de paasdagen "gewoon" voorbij, brunchen we ergens en wandelen we wat met familie. Dit keer had pasen zoveel mooier moeten zijn. Ik ben blij dat Félice het laat regenen en we gewoon lekker met elkaar zijn en geen plannen hebben. Want toch is het een feestdag en blijkt het gemis op dit soort dagen extra groot.

Overal op social media zie ik vrolijke kindjes paaseieren zoeken, beschilderen of chocoladesmoeltjes van een grote chocoladehaas. De gedachte dat ik Félice dat allemaal nooit zal zien doen maakt me enorm verdrietig. Vanaf volgend jaar schilder ik met je zusje eieren en dan zal ik er ook altijd eentje voor schilderen lieve Félice. En papa vindt het vast niet erg jouw chocoladehaas op te eten.

We mogen een schommel hangen aan de grote boom bij het grafje van Félice. Volgend voorjaar kunnen we dan komen schommelen met haar zusje. Dan "spelen" onze meisjes toch een beetje samen en zullen dit soort dagen toch vrolijker zijn. 

Vanochtend werd ik wakker met een berichtje van een vriendinnetje die schreef '7 maanden moeder van het allermooiste meisje. Alle konijntjes vandaag zijn ook een beetje voor Félice'. Met die gedachte hebben we de dag toch maar zo vrolijk mogelijk ingestoken en er samen een fijne dag van gemaakt.