Het kamertje van Félice

Het kamertje van Félice brengt mij vreugde en verdriet 

Het grafje van Félice biedt mij veel troost. Ik kom er vaak. Heel vaak. Tot drie weken geleden kwam ik er bijna iedere dag. Nu nog vijf dagen per week. Ook kom ik elke dag in haar kamertje. Soms werp ik alleen een blik naar binnen en soms zit ik er een uur. Het ene moment maakt het mij gelukkig. En vaak maakt het mij ook verdrietig.

Elke week haal ik wel een keer al haar kleertjes uit haar kast. En zodra ik de kast open doe komt de Zwitsal geur mij tegemoet. Ik bekijk alle kleertjes, ik ruik aan ze en ik beeld me in hoe mooi het Félice had gestaan. Vervolgens vouw ik alles weer op en leg ik het weer terug. Ik vraag me vaak af of er ooit een zusje voor Félice zal komen, zodat ik alles wat ik met zoveel zorg en liefde heb uitgezocht, toch nog eens kan gebruiken. Of zal ik al haar roze kleertjes moeten vervangen door blauwe pakjes. Ook dat zou leuk zijn. Dan kan ik toch weer gaan babyshoppen (het leukste wat er is).

Ik lach mezelf iedere keer weer uit als ik het badpakje met zwaantjes erop zie. Wat had ik Félice daar graag in rond zien huppelen. Of ik lach om de drie idiote gekleurde rompers die Tim (veel te groot) uitgekozen heeft (dat was ook enige wat Tim uitgekozen heeft). Ik kijk weer naar de doekjes waar mijn moeder zwaantjes op geborduurd heeft en beeld me in hoe haar hippe kleine panter laarsjes haar zouden staan.

Ook blader ik door haar boekjes. Félice kreeg van haar opa (Jan) het boekje "De wondere wereld van opa Jan". Ik beeld me in hoe ze bij haar opa op schoot zou zitten en naar zijn verhaaltje zit te luisteren. Of hoe oma haar alle sprookjes zou voorlezen uit alle sprookjesboekjes die ze heeft gekregen. Nu heeft oma alleen maar voor kunnen lezen tijdens de begrafenis.

Het boekje "Raad eens hoeveel ik van je hou", die oma voorlas tijdens de begrafenis, zal ik nooit meer met droge ogen kunnen (voor)lezen. Maar het boekje is daarmee een van de waardevolste dingen uit haar kamertje geworden.

Ik heb een grote foto van haar in haar bedje gelegd. Terwijl ik het schrijf vind ik het zelf ook best gek klinken maar toch heb ik daardoor een beetje het gevoel dat ze toch een beetje in haar bedje lihy. De dagen bij ons thuis sliep ze namelijk in haar wiegje bij ons op de kamer. Ze is helaas nooit op haar eigen kamertje geweest.