Het belang van een mooi afscheid

Op het moment dat ik van de artsen te horen kreeg dat Luuk het einde van de zwangerschap niet zou halen en zou komen te overlijden, was er niets.

Geen uitvaartverzekering, onvoldoende geld en geen informatie.

Nooit had ik er rekening mee gehouden dat een zwangerschap zo zou kunnen eindigen en ik had werkelijk geen idee van alle mogelijkheden rondom het verlies en het afscheid nemen van een baby.

Door het ontbreken van een uitvaartverzekering, maar vooral door het ontbreken van informatie over alle mogelijkheden die er zijn om een afscheid waardevol en mooi te maken, zijn er keuzes gemaakt waar ik later (en soms nog ) last van heb gehad.

In het ziekenhuis hadden de verpleegsters Luuk in een klein mandje gelegd. Het was een lieflijk mandje, het was precies goed van maat en daardoor was het fijn om mijn kindje zo te zien. Het mandje mochten wij niet houden en daarom is mijn moeder in de stad opzoek gegaan naar een mooi mandje, een kussentje waarop wij Luuk konden leggen en van thuis hadden wij de mooiste omslagdoek meegenomen om hem in te wikkelen.

De vader van Luuk wilde Luuk niet mee naar huis en vreemd genoeg (vind ik nu) heb ik het ook bij dat besluit gelaten. Luuk veranderde, ondanks de koeling , snel tijdens de warmte van de zomer. Omdat ik het een heel naar idee vond Luuk achter te laten in het mortuarium van het ziekenhuis wanneer ik naar huis mocht, is ervoor gekozen Luuk dezelfde dag van mijn ontslag te laten cremeren. Geen uitvaart, geen ceremonie.

Terwijl ik dit schrijf voel ik weer hoeveel verdriet het mij doet dat wij het zo hebben moeten doen omdat er gewoonweg geen informatie werd verstrekt of beschikbaar was en wij zo intens veel verdriet hadden dat wij niet in staat waren opzoek te gaan naar mogelijkheden. Uiteraard hebben wij alles met net zoveel liefde gedaan als dat andere ouders dat zouden doen, maar het voelt nog altijd alsof ik het anders had moeten doen.

Geen enkele ouder mag zorgen hebben over het afscheid nemen, keuzes moeten maken tussen wel of geen uitvaart, wel of geen bloemen. Geen enkele ouder mag twijfels hebben of ze wel de juiste keuzes hebben gemaakt.

Er zijn al zoveel tranen

Had ik maar geweten van de watermethode, van de mogelijkheid tot balsemen, van alle kleine mandjes en kistjes die te verkrijgen zijn, van de verschillende mogelijkheden om afscheid te nemen, herinneringen te maken, foto's te maken...de mogelijkheden zijn eindeloos.  Had ik het maar geweten.

Ik kan het afscheid nemen van Luuk niet meer over doen. Wat ik wel kan doen is geen twijfels meer hebben over mijn gemaakte keuzes en elk jaar op Luuk zijn verjaardag ballonnen oplaten, een taartje eten en bubbels drinken op mijn prachtige kind en op het leven. Wat ik ook kan doen en met heel mijn hart doe, is mij inzetten voor Stichting Félice. Ik ben dankbaar onderdeel te mogen zijn van een stichting die voor alle ouders een verdriet afscheid een beetje mooier maakt.


Linda (secretaris Stichting Félice) Moeder van Tim en Luuk*