Een weekje weg

Afgelopen zondag sliepen wij in Duin & Kruidberg. Ik denk dat ik nooit meer zo dichtbij Félice zal slapen. 

Een advies van velen; ga er even tussenuit met zn tweetjes. Tim had er al vrij snel behoefte aan. Ik wilde eerst dat we weer een beetje "ok" waren met het dagelijks leven thuis zonder Félice. Weggaan is namelijk niet zo erg maar het daarna weer thuiskomen moet ook weer goed zijn. Ik wilde niet vluchten uit het verdriet, weg van het lege huis, weg bij de lege wieg, weg bij haar kamertje en daarna weer thuis moeten komen en keihard geconfronteerd worden met het besef dat het niet beter is geworden thuis. Inmiddels hebben wij ons leven samen thuis best aardig op de rit en vond ik het ook fijn er even tussenuit te zijn.

Langer dan een paar nachtjes wilde ik alleen niet weg. Om de simpele reden dat ik niet zo lang weg wil bij Félice. Want ook al is ze niet thuis bij ons. Ze is altijd bij ons in de buurt en het liefst ga ik elke dag naar haar toe.

Mijn ouders zijn continue aan het bedenken wat ze kunnen doen om mij, ook al is het maar voor 2 minuten, een klein beetje gelukkiger te maken. Zo kregen we een overnachting in Duin & Kruidberg kado. Een prachtig hotel waar ik altijd al eens wilde overnachten en dat om de hoek bij Félice. Waarschijnlijk zal ik nooit meer zo dichtbij haar slapen.

We zijn voor het eerst samen weer lekker gaan eten en hebben geprobeerd om ook echt even te genieten. Ik moest oppassen dat ik mijn gedachte niet liet afdwalen naar de reden van de overnachting. Want tsjah, zo kan je jezelf blijven kwellen.

Vanaf Duin & Kruidberg zijn we doorgereden naar de Veluwe. En zo zijn we nu toch een weekje weg maar kon ik zondag en maandag nog naar Félice en ben ik er vrijdag ook weer. Gelukkig kreeg ik zojuist al de eerste foto van een lieve vriendin die vandaag het kaarsje heeft aangestoken bij Félice. En dat doet me goed. Ik heb een slechte dag vandaag dus de foto van haar grafje kwam op een perfect moment.

We zitten op een prachtig plekje, middenin het bos, in een prachtig huisje met een houtkacheltje. Op dit moment staat het stoofpotje waar Tim druk mee is geweest te pruttelen op het fornuis, staat de kachel aan en drinken we een glas rode wijn. Ondanks mijn vele tranen vandaag omdat Félice hier gewoon bij had moeten zijn besef ik mij dat we het toch goed hebben samen.