Lieve vrienden

Dat vrienden en familie belangrijk zijn wist ik echt wel. Maar de afgelopen maanden is dat nog duidelijker geworden.

Mijn lieve vriendinnetjes laten mij eindeloos ratelen over Félice en mijn verdriet. Het maakt hun niets uit als ik voor de tiende keer hetzelfde verhaal vertel. Ze blijven haar naam volop noemen en weten dat Félice het belangrijkste is in mijn leven. 

Ze vegen mijn tranen weg als ik al huilend binnenkom of wanneer ik vanuit het niets ineens moet huilen, ze slaan een arm om mij heen, sturen mij eindeloos veel hartjes, ze gaan mee naar Félice en brengen dan altijd iets voor haar mee. Ze helpen en denken mee met de stichting en duimen met mij mee dat mijn grootste wens is 2018 in vervulling mag gaan.

Ze verzinnen de gekste dingen om mij op te vrolijken. Hebben mijn blogs al gelezen voordat ik goed en wel op publiceer geklikt heb. Weten altijd waar ik uithang en staan altijd standby om mij op te vangen als ik een slechte dag heb. Ze zijn bereid om alles uit hun handen te laten vallen om naar mij toe te komen en ze toveren vaak een lach op mijn gezicht. Ze hebben de liefste kadootjes gegeven en ze hebben allemaal een hart van goud. 

In een fase waarin ik ook veel ben kwijtgeraakt ben ik enorm dankbaar. Dankbaar voor een handvol lieve, waardevolle mensen om mij heen. Dankbaar dat zij het gemis van Félice toch een beetje draagbaar maken. En verheug ik mij op alle mooie dingen die ik met hun mag beleven in 2018.