Ik mis je zo kleine Félice

Soms word ik ineens overvallen door het enorme gemis. Het ene moment kan ik gewoon lekker aan het werk zijn en het andere moment ben ik vanuit het niets zo verdrietig. Dan heb ik net weer even naar een fotootje van Félice gekeken en weet ik even niet waar ik met mijn verdriet heen moet.

10x moet ik slikken om mijn tranen in bedwang te houden. 10x tot 10 tellen. 10x tegen mezelf zeggen; 'Nee Juliette, even niet naar foto's en filmpjes van Félice kijken'. Iets wat op dat moment onmenselijk voelt want de behoefte om juist naar haar koppie te kijken is op dat soort momenten groter dan anders. 

De behoefte om op zo'n moment mijn moeder of Tim een appje te sturen heb ik dan ook. En tegelijkertijd weet ik dat ik dat niet moet doen want lieve woorden maken het alleen maar moeilijker de tranen in bedwang te houden. Alles waar ik behoefte aan heb op dat soort momenten moet ik dan juist niet doen. 

Die intens verdrietige, pijnlijke en harde momenten van gemis komen altijd op ongewenste, ongeplande en onhandige momenten. Ik voel me soms van binnen een heel ander mens dan van buiten. Soms ook fijn om een masker op te hebben want dat maakt het makkelijk een gewoon leven te blijven hebben terwijl het leven lang zo mooi niet meer is. Iedereen om ons heen doet zijn best het te begrijpen maar het lukt toch niemand (gelukkig). Tim en ik zijn de enige die ermee op staan en naar bed gaan. 

Als ik alleen ben, doe ik af en toe mijn ogen dicht. Dan haal ik voor heel even al die fijne momentjes die we samen hadden terug. Dan kan ik Félice weer ruiken, voel ik haar zachte lijfje vol donshaartjes tegen mij aan, dan hoor ik haar zachte kreuntjes of haar grappige gesmak. Dan voel ik hoe ze haar handje op mijn vinger krult en hoe ze rustig ademhaalt. Dan denk ik aan alle fijne plannen die ik in mijn hoofd had om met haar te gaan beleven. En dan huil ik gewoon een tijdje lang rustig en alleen samen met Félice in mijn hart en hoofd.

En daarna raap ik mezelf weer bij elkaar want ik weet zeker dat Félice niet wil dat haar mama huilt.