Het ontstaan van Stichting Félice 

Félice werd op 1 september 2017 geboren in het Spaarne Gasthuis te Haarlem. Kort na haar geboorte werd zij ziek en heeft ze gevochten voor haar leven. Op 8 september is zij overleden. De ouders van Félice hadden geen uitvaartverzekering.

Dankzij de hulp van vrienden en de opa's en oma's van Félice, hebben haar ouders een geweldig afscheid kunnen organiseren. En daardoor kunnen Tim en Juliette zorgeloos verder bouwen aan een mooie toekomst. Een toekomst met Félice in hun hart.

Juliette heeft de Stichting kort na het overlijden van Félice opgericht. Samen met familie en vrienden wordt er hard gewerkt om zoveel mogelijk donateurs te werven om vervolgens zoveel mogelijk jonge ouders te helpen dat mooie afscheid te realiseren.


Juliette Zwaan Zwagemakers

De mama van Félice. Ik weet het zeker. Ik was de meest trotse moeder. Intens gelukkig en dolverliefd op het mooiste kleintje van de hele wereld.

Na veel teleurstellingen was ik zo dankbaar dat deze zwangerschap goed verliep. Dankbaar dat het een kleine miniatuur van mij zou worden. Ik zou een dochter krijgen. En zonder geklaag ben ik bevallen. Zo nieuwsgierig was ik naar mijn kleine meisje. Ik kon niet wachten tot ik haar naam van de daken kon schreeuwen. Want de naam Félice maakt mij zo enorm vrolijk.

Samen met de liefste papa en man, Tim, woon ik in Haarlem waar we genieten van ons heerlijke huis. Het huis waar Félice gelukkig een paar dagen samen met ons is geweest. Waar ik elke herinnering aan haar koester. De plek waar ik geniet van quality time met onze mooie, lieve families en meest dierbare vrienden. En wat zijn zij belangrijk voor ons. Dat hebben wij gemerkt na het overlijden van Félice.

We zijn gelukkig samen, heel gelukkig. Maar we missen Félice enorm. Zij heeft ons papa en mama gemaakt en daar zijn wij haar enorm dankbaar voor. Het mooiste plekje in ons hart is van haar

In mijn blog lees je over mijn leven zonder Félice


Jullie hulp en steun is geweldig!

Bedankt lieve, lieve Tim. Beste man! Beste papa! Bedankt dat jij mij aan het einde van de dag altijd weer met beide benen op de grond weet te zetten als ik het verdriet even niet meer aan kan. Bedankt voor het wegvegen van de vele tranen over mijn wangen. Bedankt dat je me elke avond in je armen houdt, totdat ik in slaap val. Bedankt dat je mij de rust brengt die ik nodig heb. Bedankt dat jij de papa bent van onze kleine Félice.

Bedankt lieve o(mama) voor het opperen van het starten van de stichting zodat ik een invulling kon gaan geven aan de lange lege dagen zonder Félice. Bedankt voor je steun, het meedenken, al je bezoekjes aan mij en Félice, alle konijntjes voor Félice en liefde voor mij. 

Bedankt lieve (o)papa. Wat had ik jou graag met onze Félice tijgerend door de kamer zien kruipen. Ik beeld me in hoe zij jou uitbundig lachend uit zou dagen achter haar aan te kruipen. Ook al was het maar zo kort, je bent by far de beste opa. Bedankt voor alles, alles, alles wat je weet te bedenken om mij te troosten.

Bedankt lieve Bram, Fabienne en Geneviève voor het opvangen van mij op alle moeilijke momenten, alle betrokkenheid bij de Stichting en jullie liefde. Wat ben ik trots op en blij met jullie.  

Bedankt lieve opa Cor, oma Ans, oom Jeroen & tante Donna en oom Daan. Ook al is de woensdag geen opa en oma dag geworden. We vieren toch regelmatig het leven van Félice op de woensdagen en dat blijven we doen. 

Bedankt lieve Stephanie & Lennart, Merel, Martijn & Barbara, Anouk, Anna, Marleen, Regina, Michal, Annemaart, Stephanie en Tom & Christine voor jullie eindeloos luisterend oor, enorme hoeveelheid appjes met hartjes, mooiste bloemen en liefste verrassingen om ons op te vrolijken.   

"Wanneer de liefde zo in de kern raak is, zal deze eindeloos groeien".